K = KERKVELD

Woensdagmiddag, half vijf, zonnetje schijnt. We mogen weer naar huis en de hardloopforens had al bedacht hoe naar huis te gaan.

Hardlopend uiteraard maar welke route had ik in gedachte?

De routes van woensdag zijn meestal niet zo lang en uiteindelijk kwam ik uit op een afstand van 12,9 kilometer, welke is afgelegd in een tijd van 1 uur en 10 minuten.

Tempo bedroeg 5 min 26 sec per kilometer en een gimiddelde hartslag van 138 bpm.

Wat de route zelf betreft: in het kader van NieuwegeinABC moest ik iets opzoeken in Nieuwegein dat met een K begon: keuze genoeg zoals daar zijn de Kom, Konininginnesluis of kruidentuin.

Ik liep via Galecopperzoom, Galecopperdijk, Reinesteynseweg en Meikeverpad naar de Nedereindseweg.

Aan het eind van deze weg, in het oudste gedeelte van Jutphaas ligt een begraafplaats.

De Algemene Begraafplaats Kerkveld is een monument en op deze monumentale begraafplaats kan in de nabije toekomst weer (beperkt) begraven worden.

Deze begraafplaats heeft een lange historie want deze is al sinds circa 1100 in gebruik.

Er zijn munten gevonden van Lodewijk de Vrome en bij opgravingen zijn turfstenen grafkisten uit de twaalfde of dertiende eeuw teruggevonden.

Op een grafveld ligt nog een groot aantal zerken van voorname of adellijke families uit het vroegere Jutphaas. De gemeente kocht in 1829 de begraafplaats en vormde deze tot algemene begraafplaats van Jutphaas.

Het gedeelte van de voormalige twaalfde eeuwse Nicolaaskerk, dat nog op het kerkhof staat, kan met uitvaarten als baarhuisje worden gebruikt.

Kerkveld is een van die plekken in de stad die geschiedenis ademen.
En als je dan door het hek gaat en de begraafplaats betreedt, kom je in een heel eigen dimensie van geschiedenis.
Verstild ligt daar wat was, omgeven door een hek, zo maar tussen de huizen.
In het midden ligt een grote grafsteen met een tekst die door dichter  Ton de Gruijter een beetje is aangepast, maar de strekking is hetzelfde gebleven.
steen van korinthe
tot overwinning is de dood verslonden
een zege die gebeiteld ligt in steen
en daaronder wat een mens ooit was
en anderen liggen er om heen
een zege die niet tot vieren noopt
want angst laat rond haag en zerk
hekken trekken, een gesloten poort
zo stelt de mens zijn paal en perk
© ton de gruijter